Seninle ben
Bir kumaşın iki ters yüzüyüz
Bir yüz sert kuşanması dert
Bir yüzü hassas kullanılamaz
Bir ters bir düz
Kâh hükümsüz
Kâh pürüzsüz
Üstelik biraz dökük
Bir tarafımız hepten sökük
Dikiş tutturmak gerek
O da mümkün elbet
Ne hikmetse seninle ben
İki ayrı yüzüyüz aynı kumaşın
Bu esrarına varamadığımız
Sırdan dokunmuş
Dünya'nın hilafına
Bilirim aynıdır hammaddemiz
Seni bulmaktan önce aramak isterim.
Seni sevmekten önce anlamak isterim.
Seni bir yaşam boyu bitirmek değil de,
Sana hep, hep yeniden başlamak isterim.
Özdemir Asaf
Sar beni saralım, gel yüreği yaralım
Diye tut elimden buradan kaçalım
Dağları delelim, denizleri aşalım
Kanadımız var gibi göklerde uçalım
Bi’ rüyaya dalalım ve orada kalalım
Uyanmayalım...
İkimiz birden sevinebiliriz göğe bakalım
Şu kaçamak ışıklardan şu şeker kamışlarından
Bebe dişlerinden güneşlerden yaban otlarından
Durmadan harcadığım şu gözlerimi al kurtar
Şu aranıp duran korkak ellerimi tut
Bu evleri atla bu evleri de bunları da
Göğe bakalım
Falanca durağa şimdi geliriz göğe bakalım
İnecek var deriz otobüs durur ineriz
Bu karanlık böyle iyi afferin Tanrıya
Herkes uyusun iyi oluyor hoşlanıyorum
Hırsızlar polisler açlar toklar uyusun
Herkes uyusun bir seni uyutmam bir de ben uyumam
Herkes yokken biz oluruz biz uyumayalım
Nasıl olsa sarhoşuz nasıl olsa öpüşürüz sokaklarda
Beni bırak göğe bakalım