Çalışanların hepsi hastalarla yakın bağlar kurmama konusunda eğitilmişlerdi, çünkü hastanın kimi gidiyor, kimi ölüyor, çoğunluksa durmadan kötüleşiyordu.
Eduard birazdan uyanır. Neler olduğunu hatırlamakta güçlük çekebilir ama belleği çok geçmeden geri gelecektir. İlk başta seni tanımazsa korkma.
Korkmam dedi Veronika, ''çünkü ben bile kendimi tanımakta güçlük çekiyorum.''
Sessiz geçirdiği onca yıl gözleriyle konuşmayı öğretmişti Eduarda; bütün enerjisini bakışlarına yükleyebiliyordu.Duyduğu sevecenlik ve aşkı Veronika'ya yansıtabildiğinden ne kadar eminse, Mari'ye de çaresizliğini ona olan ihtiyacını anlatabildiğinden emindi.