Bilmeyiz Mecnun gibi sevmeyi
Biz aşkı Timuçin'den öğrendik:
Bir orduyla devletleri yenmeyi,
Börte'ye yenilmeyi de öğrendik.
Dağlar yıkmak değilmiş işin sırrı,
Çağlar kapatıp, çağlar açmakmış
Anladım ki: Güzel olan ne varsa
Kendi geçmişimde, öz ırkımdaymış
Esen meltem, doğan aya seslenir,
Bir Avşar Bozlağı okur birazdan...
Gönül son kez Toroslar'a yaslanır...
Kapanır açılan çukur birazdan...
Mamure Kalesi denen gamsızı,
Kabrime getirir duyduğu sızı!
Yaşlı gözleriyle bir Avşar kızı,
Bir Türkmen Kilimi dokur birazdan...
Seni sorarlarsa söyletmez arım!
Gönlümün sırrıdır deyip susarım!
Ben sükut ettikçe artar hasarım,
Celallenir Münker, Nekir birazdan...
Zaman Tanrı'nın gücündedir. Kişi ise zamanını doldurmak ve göçmekle görevlidir. Yazgı, bilinmeyenlerin içinde bu zamanı imler. O zaman geldiğinde kişiler göçerler.