‘’Çünkü kendini görebilmek için içindeki yaşamı durdurmak zorundasın.Bir fotoğraf makinesinin karşısında durur gibi.Poz alırsın.Poz almaksa bir anlığına yontuya dönüşmektir.Yaşam sürekli olarak devinir ve hiçbir zaman gerçek anlamda kendi kendini göremez.’’
Yüzeysel olarak bunlara yanlış varsayımlar, yanlış yargılar, keyfi yormalar der geçeriz. Ama hakkımızda tasarlanabilecek her şey gerçekten de olasıdır, bizim için gerçek olmasa da. Bunların bizim için gerçek olmayışına başkaları gülerler. Onlar için gerçektir. Öylesine gerçektir ki, eğer kendi kendinize verdiğiniz gerçekliğe sıkı sıkıya tutunmazsanız, giderek onların size verdikleri gerçekliğin sizin kendi kendinize verdiğiniz gerçeklikten bile daha gerçek olduğunu kabul ettirebilirler size.