Her şeyin anılara dönüştüğü işte o an hayattan kopar gibi veyahut da bir başka hayata geçer gibi her şeyden birer birer sıyrılıp kendi kabuğumuzda hafif bir hüzün esintisiyle nefes sesimizle konuşur bazen sorgulamalarla kendimizi hapseder bazen saatler süren uykuda yeni bir hayat arar bazen kalp kırıklığını kabullenmeme serüvenine cesaret eder en sonunda tamamen tomtoz olup yeniden dirilişi bekleriz. İşte tam o anda geleceğim soru işaretiyken tomtoz olmamak için direndiğim anda başka çarem olmadığını anlamanın mahzunluğuyla öylece gökyüzünü izliyorum. Biri gelecek ve beni içinde olduğum durumdan kurtaracak. Biliyorum