Senin düşmana ihtiyacın yok. Sen, seni sevecek kişiyi ellerinle itiyorsun. Hic düşünmeden gözden çıkarıyorsun. Söz vermeni istememişken söz veriyorsun ve bu sözleri yok sayıyorsun. Sen kendi düşmanını kendin yaratıyorsun. Seni sevmeye niyeti olanı düşmanın yapmak istiyorsun. Birlikte bazı şeyleri aşmak varken bize ilk engeli sen çıkarıyorsun. İlk önce bahane bulabilmek için engel arıyorsun hepsini aşabileceğimizi söylediğimde kendi engelini yaratıyorsun ve gidiyorsun. Daha varlığını tam hissedememişken yokluğunla sınamaya çalışıyorsun. Bu bir taktik mi yoksa içinde olan savaşın sonucu mu? Sebebi ne olursa olsun yanlış yanlıştır. Sen yol arkadaşın olabilecek insanı boş bir sebeple köşeye ittin. Verdiğin kararların sonucu beni değil seni ilgilendirir. Umarım hayatına giren her insan" gökten gönderilmiş bir melek" gibi hissettirir sana. Ve aslında korkak kişinin sadece ben olmadığımı seninde korkak olduğunu anlarsın umarım. Aramızda ki farkın benim korkaklığımı açıkça belli etmem senin ise gizli tutman olduğunu anlarsın umarım.