Eskiden çok konuşur , çok kızar ve bi o kadar da gülerdim. Bugün aynaya baktığımda duvar gibi bir insan görüyorum. Tepkisi yok , duyguları yok. Öyle ifadesiz bir şekilde duruyor. Anlatılacak şeyler vardır elbet ama neyi , nasıl anlatayım ? Böyle şeyler kolay anlatılmaz. Hem neden anlatayım ? Çok güzel yaşadım , onlarca iyi anı biriktirdim . Şimdi bakınca hepsi anlamsız geliyor. İyi ya da kötü hiçbir an ve anı istemediğimi farkettim. Sadece yok olup gitmek ... Herhangi bir taraf tutmuyorum. Bir beklentiye girmiyorum. Bu an da akıp geçecek bunu biliyorum.
Vücudum sürekli uyumak istiyor.