Bize ne başkasının ölümünden demeyiz
çünkü başka insanların ölümü
en gizli mesleğidir hepimizin
başka ölümler çeker bizi
ve bazen başkaları
ölümü çeker bizim için.
İsmet Özel
pek zarif duruyordu bahçe kapılarında,
bahçelerinde havuzlar, havuzlarında fıskiyeler,
fıskiyelerinin ucunda ping-pong topları,
sevmek diyorlardı, nasıl olsa hoş görmek değil midir?
yürüyüşten, kürüyüşten, çürüyüşten aldıkları
moribond zevkle, mest oluyorlar kafiye hatırına,
serbest sermest oh ne güzel şey,
başı boşluk, başı hoşluk, başı bozukluk hâttâ;
bilerek kaybediliyor anahtar ve ardından maymuncuk
kullanmayı emreder asrımız deniyordu,
satalım deniyordu anasını, açıldığı
yere kadar açalım..
İsmet Özel