‘’kendi ölümümü planladım, cenazemi organize ettim ve beni gömmelerini uzaktan izledim. mezarımın üzerine atılan beyaz güller bile en sevdiklerimdendi. yaşarken bana bir dal çiçek vermeyen herkes sevdiğim çiçekleri mezarıma bıraktı. en acısı da yüzüme gülmeyenler mezarıma ağladı…’’
‘’Sevgili günlük, üzülerek söylüyorum ki insanlıktan uzun zamandır haber alamıyorum. Etrafımda iki ayak üzerinde hareket eden bazı yaratıklar var ama hepsi insanlıktan nasibini alamamış canlılar. Daha ne kadar bu yozlaşmış insanlara direnirim, bilmiyorum. Eve dönmenin yolları bu kadar çetrefilliyken buradaki günlerim umutsuzluk içinde ve akıl sağlığım için endişe etmekle geçiyor.”