cappuccino

Randolph acır gibi bir bakış attı. “Efsaneler sadece unuttuğumuz gerçek hikâyelerdir.”
Sayfa 38
Reklam
Suratıma yumruk atsa canım bu kadar acımazdı.
Sayfa 28
Beni bulacağına dair söz vermişti. Bulmadı
Sayfa 29
Ha bu arada, son iki yıldır sokakta yaşıyorum, evsizim. Şimdi bazılarınız 𝐴𝑦𝑦, 𝑛𝑒 𝑢̈𝑧𝑢̈𝑐𝑢̈, diyecek. Bazılarınız da 𝐼𝑦𝑦 𝑒𝑧𝑖𝑘, diyecek. Ancak eminim ki yolda yürürken karşılaşsak yüzde doksan dokuzunuz beni fark etmez bile. İçinizden 𝐴𝑚𝑎𝑛 𝑝𝑎𝑟𝑎 𝑚𝑎𝑟𝑎 𝑖𝑠𝑡𝑒𝑟 𝑠̧𝑖𝑚𝑑𝑖, diye geçirirsiniz. Yaşımı göstermediğimi, daha büyük olduğumu düşünürsünüz çünkü 𝐵𝑜𝑠𝑡𝑜𝑛’𝑢𝑛 𝑘𝑎𝑟𝑎 𝑘𝑖𝑠̧𝑖𝑛𝑑𝑎 𝑙𝑒𝑠̧ 𝑔𝑖𝑏𝑖 𝑏𝑖𝑟 𝑢𝑦𝑘𝑢 𝑡𝑢𝑙𝑢𝑚𝑢𝑛𝑢𝑛 𝑖𝑐̧𝑖𝑛𝑑𝑒 𝑏𝑖𝑟 𝑔𝑒𝑛𝑐𝑖𝑛 𝑛𝑒 𝑖𝑠̧𝑖 𝑣𝑎𝑟 𝑘𝑖, dersiniz. 𝑆̧𝑢 𝑧𝑎𝑣𝑎𝑙𝑙ı 𝑐̧𝑜𝑐𝑢𝑔̆𝑎 𝑏𝑖𝑟𝑖 𝑦𝑎𝑟𝑑ım 𝑒𝑡𝑠𝑒 𝑏𝑎𝑟𝑖! Sonra da yanımdan geçip gidersiniz.
Sayfa 12
Bu düşüncem sizin ahlâk anlayışınıza tersse yapabileceğim bir şey yok, üzgünüm. Ya da düşündüm de… Üzgün de değilim.
Sayfa 21
Reklam