Babasının sesi yankılanıyor kulaklarında: “İnsanın hayal hanesi, oğlum," demişti bir keresinde, "onun en saf umutlarını da en karanlık korkularını da bir araya getiren tuhaf bir diyar.”
yaşamınız boyunca size değenlerin bazıları cehennemi yaşatır -ayaz da titretir, demir parmaklıkların ardında çürütür- bazılarıysa cenneti sunar; sıcacık bir kucakla sarar, masum bir gülüşle hayata döndürür.
... insan insanın zehrini alır. Ama onu zehirleyenler de insandı; başka insanlardı, soğuk, uzak, acımasız insanlar. O zaman belkide doğru olan şuydu: Seven insanlar birbirinin zehrini alır, birbirine şifa olur, birbirini kurtarır.