“If power is a thing to be had, it must be capable of possession. But power is not any discrete size or weight. Power is continuous. Power is parabolic. Say you are given some power, which then increases your capacity to accumulate more power. Your capacity for power increases exponentially in relation to the actual power you have gained. Thus, to gain power is to be increasingly powerless. If the more power one has, the less one has, then is it the thing or are you?”
“One thing at a time. Murder first and then scholarly pursuits.”
atlas six serisi tam olarak bir dark academia kitabı ama çok fazla havada kalan unsura sahip, beni devam ettiren tek şey de bu atmosfer. Bu kitapta olabildiğince sınırsız bilgiye ulaşmaya alışmanın ve bilgiden gelen gücün insanı nasıl değiştirebileceği çok güzel işlenmiş, gerçekten academia kısmına seri boyunca çok güzel odaklanılıyor hatta tüm kitap bunun üzerine kurulu çünkü plot maalesef çok zayıf ilerliyor plot kötü olduğu için değil hatta multiverse, doomsday üzerinden giden çok güzel bi plot ama yazarımız karakterleri ön planda tutmayı tercih ediyor. Buna rağmen bilginin yanlış ellere geçmesinin ‘even the rome falls’ temasıyla birleştirilmesi çok hoşuma gitti. Evet zayıflıkları olan bir kitap ama karakterlerin iç çatışmalarını, bilgiyi ne için kullanacaklarını ve yeni dinamikleri okumak her zamanki gibi çok güzeldi, özellikle Callumu okumak çok zevkliydi, Libby’nin küllerinden doğmasına(literal) da bayıldım sonunda she did let the fucker burn ve tabii ki nicogideon nicogideon bambaşka.
“Olympus was empty. The gods were already here.”
“We can’t help clinging to our origins, Callum said. The past always seems more ordered, Rhodes. It always seems clearer, more straightforward, easier to understand. We have a craving for it, that sense of simplicity, but only an idiot would ever chase the past, because our perception of it is false—it was never that the world was simple. Just that in retrospect it could be known, and therefore understood.”
