bahar yaz güz kış
ben sen İsa ve Yahya
bir gülü yetiştirmek için
yaratılmışız
şükür Tanrıya
Sayfa 18
her evde kutsal kitaplar asılıydı
okuyan kimseyi göremedim
okusa da anlayanı görmedim
Sayfa 7
ben çok sağlam surlu şehirden de geçtim
beni yalnız yarasalar tanıdı
Sayfa 7
ben kötülere iyilik saçarım
bu ceza olur
iyilere iyilik
kötülere kötülük
yapacak kadar güçlü ve seraplı olamam
Sayfa 12
İnsanlık şiirin sağladığı özgürlüğü bir ölçüde olsun kullanmazsa dil insanın aracı olmaktan çıkar insan dilin aracı olur. Aracın aracı olur insan. Özne olmaktan çıkar nesne olur. Öznelliğin ilkel ve aşılmaz gücünden yoksunlaşır. Alman düşünürü Hamann "şiir insanlığın ana dilidir" derken bunu belirlemek ister. Çünkü dilin kaynağında özünde "nesneleri belli niteliklerine göre nesnel olarak gözlemleyip bölümlemekten önce öznel duyunun ilkel gücü vardır."
Şiirsiz kalan toplum bu neden "insanlığın ana dilinden kopmuş" olur. Dile yabancılaşır. O yüzden kendine de yabancılaşır.
Dille düşüncenin ilişkisi göz önünde tutulursa öyle bir toplumda düşünce de giderek bundan etkilenir ve öznelliğini yitirip kişiye yabancılaşır.
Öyle bir toplumun insanları sloganlarla konuşurlar artık. Daha kötüsü sloganlarla düşünürler. Daha da doğrusu pek düşünmez olurlar.
Sayfa 10
