ABD'li ünlü psikolog Martin Seligman 1975 yılında kapana kısılmış insanların durumuna ışık tutmak için köpeklerle bir deney yapyı.
Seligman bir grup köpeği kafeslerin içine sıkıca kapadı ve sık sık şok uyguladı. Önce direnip mücadele eden köpekler bir süre sonra kendilerini çaresizliğin kucağına bıraktılar.
Daha sonra kafesler köpeklerin kolayca kaçabileceği şekilde değiştirildi. Ancak köpeklerin % 65' i kaçmayı bir kez daha denemedi. Yere uzanıp umutsuzca sızlanmayı tercih etti.
Seligman bu davranışı "Öğrenilmiş Çaresizlik" olarak tanımladı ve benzer bir sürecin insanlarda da yaşandığını belirledi. Arka arkaya gelen aksilikler insanlara çaresizliği, umutsuzluğu ve ataleti öğretiyordu.
BU GÜNLERDE PEK BECEREMEDİĞİMİZ , İNSAN İLİŞKİLERİNİN TEMELİNİ OLUŞTURAN İLETİŞİM VE KİŞİSEL GELİŞİM, İNTEGRALDEN, KROKİDEN, ARTIK BIKTIĞIMIZ HAVUZ PROBLEMİNDEN, A NOKTASINDAN B NOKTASINA BİLMEME KAÇ KM HIZLA GİDEN ARAÇLARDAN VS. BİR SÜRÜ ZIRVALIKTAN ÇOK DAHA ÖNEMLİ OLDUĞU İÇİN OKULLARDA MÜFREDATA GİRMELİDİR.
GELECEKTE, YENİ DÜNYA, İLETİŞİM BECERİLERİ ÜZERİNDE ŞEKİLLENECEKTİR.