Çağdaş insan kendini aynı zamanda hem pazardaki satıcı hem de satılacak mal olarak gördüğünden,özsaygısı,denetiminin dışındaki koşullara dayanır.O,eğer başarılıysa değerli,başarısızsa değersizdir.
Sevgi,insana ne yukarıdan inen yüksek bir güç,ne de zorla kabul ettirilen bir ödevdir.O,insanın aracılığı ile kendisini dünyaya bağışlayıp dünyayı gerçekten kendisinin kıldığı bir öz-güçtür.