alyoşa

alyoşa
@alyosaaa
Ne var ki ben, kendimle ilgili bazı meseleleri hâlâ çözebilmiş değilim.
Neden böyle oluyor, iyi bir insan karanlıkta kalıyor, bir başkasınaysa mutluluk kendiliğinden geliyor. Biliyorum, biliyorum, canım, böyle düşünmek iyi değil, serbest fikircilik bu ;ama içtenlikle, hakikat adına, neden bazıları için kader, yavrusu daha annesinin karnındayken mutluluk müjdesi verir ;ama bir başkası yetimhaneden çıkıp doğruca sokaklara düşer?
Reklam
Mutsuzluk bulaşıcı bir hastalıktır. Mutsuz ile yoksulun birbirinden uzak durması lazım, birbirlerine bulaştırmamak için.
Bende yalvarmıştım aynen böyle, birine.
Ah, yavru kuşumsunuz benim, Tanrı aşkına, kafanızdan atın bu hastalıklı fikirleri ve beni boş yere yıpratmayın. Siz benim sıska, tüysüz yavru kuşumsunuz, nerede kendi kendinizi besleyeceksiniz, ölümden, kötülüklerden kendinizi nasıl koruyacaksınız!
Babacığım durmadan bir şeylerle meşgul olurdu, anneciğim de ev işleriyle uğraşırdı ;bana bir şey öğretmezlerdi, ben de mutluydum bu yüzden.
Hatıralar mutlu olsun, kederli olsun, hep acı verir ;en azından benim için öyle ;ama bu acı tatlı acı.
Reklam