alyoski

alyoski
@alyoski
İçindeki acıyı ve öfkeyi ya içine atıp kendine acı çekrirsin ya da dışarı atıp insanlara. Ben ilkini seçiyorum.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
kimse yok mu buralarda heyyy
Kimin oruç tutup tutmadığı, kimin neye inandığı insan olmak için önemli değil artık rahat bırakın insanları herkes kendi yolundan gidebilir. Öyle yazasım geldi. Hayırlı ramazanlar dilerim :)
dünya ölüme giderken günaydın
instagram: alyoski_ Hiç ne yapacağınızı bilemediğiniz anlar oldu mu? Sanki ne yaparsanız yapın yanlış olacağını hissettiğiniz ve bu yüzden yapmaya korktuğunuz anlar. Belki de gerçekten düşüncelerimizi okuyabilseydik daha kolay olabilirdi her şey. Empati yapmak kesinlikle daha kolay olurdu. Bu karışıklığa yol açar mıydı bilmiyorum ama belki de bir şekilde dengeleyebilirdik. Bence birbirini anlayamayan bir toplumun ayakta kalması da bir mucize olur. İnsanlar nedense suçlamaya yatkınlar. Dinlemeden yargılamak sanırım daha kolay geliyor hepimize. Böyle olmamalı ama her şeye önce iletişim kurarak başlayabiliriz. Yolda gördüğünüz birine selam verin mesela. Tanısanız da tanımasanız da. Bunun kimseye zararı olmaz. Çalışan birini gördüğünüzde ona bir dakikanızı ayırıp sohbet edin. Eminim ki çok yorulmuştur ve bu onu mutlu edecektir. Mutluluk ve iyilik bulaşıdır. Siz birini mutlu ederseniz siz de mutlu olursunuz. Belki de daha umutlu. İyiliği yayın ve kalbinizdeki kararmış ateş korlarını söndürün. Lütfen fikirlerinizi benimle paylaşır mısınız? aldığım geri dönüşe göre instagram sayfamda yayınlayacağım.
Felsefe