İnsanların tüm dünyada, en garip koşullarda -büyük bir olasılıkla kutuplardaki keşif gezilerinde bile- müzik yapmalarının ne hoş bir şey olduğunu düşündü.
Oysa iş en küçük zaman diliminine geldiğinde ciddileşiyordu - çizelgenizde ilerlemek için dudaklarınızın arasındaki dereceyle geçirdiğiniz yedi kere altmış saniye önemliydi- büyük zamanın kaçarcasına akan gölgesinde olağanüstü somut birikimler bırakarak küçük bir sonsuzluk gibi uzuyordu.
Yaşam ise, onurunu yitirmiş ruhun macera dolu yolunsa atılan bir sonraki adımdan ve maddenin, onu uyandıran her ne ise, o şeye karşı duyarlılık kazanması ve onu kabullenmeye hazır oluşundan öte bor şey değildi.