Amenna

Hayat bir beladır ve insanlar bunu bilirler. Yaşamamak, insanların elindedir ama onlar yine de yaşadılar ve yaşıyorlar. Ben kendim de hayatın anlamsız bir şey, bir bela olduğunu çok bildiğim halde, yaşadım. İnançtan çıkan sonuç şuydu: hayatın anlamını kavramak için, kendimi akıldan kurtarmalıyım, hani bu ablam olmadan var olmayan akıldan.
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Yapabileceğim en iyi şey, kendimi asmaktı. Bütün bu varlığımda hissediyordum ki, ben eğer yaşamak istiyorsam ve hayatın anlamını kavramak istiyorsam,bu anlamı, hayatın anlamını kaybetmiş ve kendini asmak isteyen insanlarda aramalıydım.
Bilgeliğimiz ne kadar kesin olsa da, yine de hayatın anlamını öğrenmeyi bahsetmedi bize.
Gerçekten bizler, intiharın gerekliliğine inanmış ama onu uygulamaya karar veremeyen bizler, kimiz? En zayıf, en tutarsız, düpedüz söylemek gerekirse; delinin rengarenk dilenci torbası gibi aptallığını peşisıra sürükleyen en aptal insanlar değil de neyiz?
Hayatı, intihat ederek reddetmeye hiç kimse engel olmuyor. Hadi öyleyse, öldür kendini. Yaşıyorsan ve hayatın kavramını anlayamıyorsan, bir son ver ona. Ve bu hayatla didişip durma. Hayatı anlamıyorum demekten ve bunu yazmaktan vazgeç.