Amenna
@amennaa
72 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Ne istediğimi kendim de bilmiyordum. Hayattan korkuyordum, ondan kaçıyordum ve her şeye rağmen, yine de ondan bir şeyler ümit ediyordum.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Gerçek şuydu: " Hayat, anlamsız bir şeydir." Böylece yaşayıp gidiyordum. Ve yoluma devam ediyordum, bir uçurumun başına gelmiştim ve önümde yok oluştan başka bir şey olmadığını farkındaydım. Hareketsiz durmak imkansızdı. Önümde yalnızca acı ve gerçek durduğunu görmemek için gözlerimi kapamam da imkansızdı. Tam bir perişanlıktı bu!
Fakat hayat değildi bu; çünkü beni aklen tatmin edecek bir arzum yoktu. Bir arzum olduğunda, onu gerçekleştirsem de gerçekleştirmesem de bir şey çıkmayacağını önceden biliyordum.
Sorular beklemezler, cevap isterler. İnsan cevap bulamazsa yaşayamaz. Ve bir cevap da yok işte.
Bir iç hastalık nedeniyle acı çeken insanın hali nasılsa, işte benim halim de öyleydi. Önce hastanın önem vermediği emareler belirir, sonra bu işaretler gittikçe sık tekrarlanır ve zamanla kurtulmanın imkansız olduğu bir acı haline gelir. Acı büyür ve hasta düşünmeye vakit bulunmaz olur. O zaman fark eder ki, kendisinin uyumsuzluk saydığı şey, dünyada onun için en önemli olan şeydir, yani ölümdür.