O'nu sevmek, O'nun sevdiklerini de sevmektir. O'nun için namaz ne idi? "Gözünün nuru" idi değil mi? Aslında namazı sevmek, Efendimiz'in gözlerini sevmektir. Namazı sevmek, O'nu sevmektir. Namazı sevmek, O'nun vasiyetine sahip çıkmak, mirasını yetim bırakmamaktır.
Efendimiz çağlar öncesinden, çağlar sonrasına haykırırken, kendisini görmeden iman eden, sesini işitmeden davetine koşan bahtiyarlara; "kardeşlerim" demiştir. O'na ümmet olmak bir şeref, O'na kardeş olmak bin şereftir.
Bütün bir insanlığı sevmek başka bir şey, bu insanlık içerisinde müminleri, inanları sevmek başka bir şey; müminler içerisinde öncüleri, rehberleri, sevmek daha başka bir şeydir.