Deniz
@andakall
Şu anda okuduğu kitap
.... kişiyi 'ben'likten 'sen'liğe 'transandantal ben'e yükselten şey nedir? Mevlana bunun yolunu aşk ve hasret olarak gösterir. Bunu şöylebir hikaye de dile getirir. "Birisi, bir dostunun kapısına gelip kapıyı çaldı. Dostu "Kapıyı çalan kim" deyince "Benim" diye cevap verdi. Dostu "Git, şimdi zamanı değil. Böyle bir sofra, ham kişinin makamı olamaz. Hamı, ayrılık ateşinden başka ne pişirebilir, nifaktan ne kurtarabilir? dedi. Adamcağız gitti. tam bir yıl dostunun ayrılığıyla yanıp yakıldı. Yanıp pişerek tekrar geri döndü, geldi. Dostunun evinin etrafında dolaşmaya başladı. Kapıya varıp ağızından edebden dışarı bir sööz çıkmasın diye yüzlerce korku ile edepli edepli halkayı çaldı. Sevgilisi "Kim o?" deyince "Gönlümü alan sevgili, sensin" diye cevap verdi. Sevgili " Madem ki bensi, ey ben, gel ,içeri gir! Ev dar, iki kişi sığmıyor" dedi. (MesneviI. Cilt s:246)
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Mevlana'da temel paradoks, sonsuz olan 'aşkın ben' ile sonlu bedenin iç içe birlikte var olmasıdır; varoluşu başlatan ve diri tutan insanın bu paradoksal durumundan duyduğu sıkıntı ve huzursuzluk halidir.. Bu paradoksal durumda insan ruhu ve kişiliği bedenin kontrolünde ve güdümünde bir nesne konumundayken varoluşsal süreçle birlikte "özne"leşir.
Doğru olmasaydı, yalan olur muydu? Alemde her şey ayıpsız olsaydı, bilginin ne faydası olurdu...? (Mesnevi II. Cilt s:225)
Şeytan neden var: Tabi bu soruyu teodise bağlamında düşünecek olursak "Kötülük neden var?" şeklinde sorabiliriz. Mevlana, şeytanın ağzından bu soruyu şöyle yanıtlar: "Ben, sahte ile gerçeğin kriteriyim. Hakk, beni aslanla köpeği sınamak için yarattı. Sahte ile gerçeği ayırt etmek için yarattı. İyilere yol gösteririm, kuru dalları keserim. Bu otları niye ortaya koyarım? Hayvan hangi cinstendir, meydana çıksın diye." Yani şeytanın varlığı ve onun insanlara sunduğu kötü tercihler, iyi ve kötü insanın ortaya çıkması içindir..
Mevlana, evreni veya içindekileri iyi veya kötü olarak nitelendirmez. Ona göre dünya, bir yönüyle iyi bir yönüyle kötü olan varlıklarla doludur. Mesela; bütün dünya için güzel olan Yusuf'un güzelliği kardeşleri için kötüydü.