Zihnimdeki düğümleri açmaya çalışırken, ayakkabı bağcıklarımı birbirine bağlamış gibi takılıp düşmüştüm. Kendi zihnimin içinden düşüşüm ruhumu acıttığında sanki, dudaklarımda bir kilit konuşmama izin vermiyordu.
Yüreğime yuva kuran kuş, başını dışarı çıkardı, dertli bir ezgi mırıldandı küçük gagasıyla. Onsuz bir dağın tepesinde çıkan su kadar soğumuş kanım ısınmaya başladı. Kalbim uzun zaman sonra bugün işlevini yerine getirdi, onu konuşturan tek kişi Aras'tı.