Oteli devralırsam ve onun patronunun patronu olursam garip olabilirdi. Ama bu yarının sorunuydu. Bu gece sadece Lester için akşam yemeği hazırlamak istiyordum.
Sonra da eve, Memphis'e dönmek.
"Acelemiz yok." Saçlarının tepesini öptüm. "Hiçbir yere gitmiyorum. Hazır olduğunda burada olacağım. Ağırdan alacağız. Ama saklamak yok. Seni sır olarak saklamayacağım."
Gözlerindeki karamel benekler dans etti.
"Saklamak yok."
Haftalar önce Lester gibi birinin görüşünün başarımı ölçtüğüm cetvel olması ne tuhaftı. Şimdi, Memphis yemeklerimi beğendiği sürece, bir eleştirmenin yorumuna ya da Yelp'te beş yıldıza ihtiyacım yoktu.