İlk önce genel olarak seri hakkında konuşacağım, sonra da King's Men yorumumu yazacağım.
Uzun olacak çünkü KONUŞMAK İSTİYORUM HER ŞEYİ DÖKMEK İSTİYORUM
All For The Game üç(dördüncüsü yeni çıktı) kitaplık bir seri. Ve her bir kitap bir öncekinden de iyi olup daha da üstüne konularak çok başarılı bir şekilde kaleme alınmış bana göre. Ben bayıldım. Ben bittim. Ben sevmekten de öte bağımlısı oldum. Fandomın ortasına öyle şap diye bir daldım ki artık bırakmam mümkün değil.
UZUN BİR SÜRE SİZE TAKIK OLACAĞIM VE BUNDAN HİÇ GERİ DURMUYORUM
Karakterlere gelince hepsinin ayrı ayrı fanı olduğumu söyleyebilirim. Her biri çok güzel tasarlanıp yazılmış, ne eksik ne fazla (Jean bi tık eksik gibiydi beklediğimden az göründü AMA 4.kitap zaten onun kitabıymış o yüzden no problem).
Neil'ın karakter gelişimi çok güzeldi. İlk kitapta korkak ve ürkek birini okuduk ama sonrasında daha dik durmaya ve ayakları yere basan birine büründü ne yaşarsa yaşasın. Yaşadıklarıyla daha da güçlendi yani. VE BEN ASLA GERİ DURMAYAN ŞAK DİYE OLMADIK YERDE AĞZINA GELENİ SÖYLEYEN NEIL'A BAYILDIM. Yüreğimi ağzıma getirdiği anlar o kadar çok ki sonrasında yaptıklarıyla yüzleştiğinde geri çekilmemesini okumak çok güzeldi.
Andrew Minyard. Seni ne yapacağım bilmiyorum.... Serinin başından sonuna karakterinden taviz vermeyen, sözünden asla dönmeyen ve sadece onun olanı korumak için yaşayan biriydi. Karakter gelişimi tabii ki oldu ama öyle hemen tedavi oldu diye çabucak karakteri değişen, tavırları yumuşayan ya da hayata başka pencereden bakan birine dönüşmedi. Bu belki de yazarın Andrew'da yazdığı en sevdiğim şey oldu. Andrew kapalı bir kutu. hayatı zaten başlı başına bir trajedi ve bundan daha fazlasını beklemedim ve onu böyle okumak beni çok tatmin etti.
Andrew ve Neil. Birlikte her şeyin üstesinden geleceğinizi
Bitti.
Ben de bittim. BENİ DE BİTİRDİNİZ!!
Birçok duyguyu aynı anda yaşıyorum şu an. Bir sürü şey yazmak istiyorum ama toparlayabilir miyim bilmiyorum... :')
İlk kitaba göre çok daha tempolu ve akıcıydı. Bu kitapla daha derine indik, inmekle kalmadık yaraları iyice deştik ve bunların üstesinden gelmeye çalıştık (ben gelemedim.)
Kitabın sonlarına doğru gelişen plot twistler güzeldi, beni daha da heyecanlandırdı.
Seriye başlamadan önce tatlış birer spor kurgusu ve iki takım arasında geçen tatlış rekabeti okur, enemies to lovers arası geçiş yapar ve mutlu sona geliriz sanmıştım. ÖYLE DEĞİLMİŞ!
Daha fazlası varmış!
Açıkçası ben serinin tetikleyici unsurları olduğunu hiç görmedim, kimse bana bunu söylemedi! Bunlardan pek etkilenen biri değilim ama bu 2.kitapla birlikte bazı tetikleyicilerin olduğunu belirtmem gerekir.
Kan var, işkence var, psikolojik çöküş var, çocukluktan kalma travmalar....
Neil Josten! Sen çok güçlü birisin! Yapmaman gereken yerlerde öyle dik kafalıklar yaptın ve beni öyle dehşete düşürdün ki bu kadar ayakları yere basan birine az rastladım. Neil Josten! Sen artık benim yeni en mi en favorimsin! Hayatım boyunca bu seriyi hatırlayacak ve sizi, aileni(artık ailemi) hep hatırlayacağım.
Beni etkisi altına alan nadir seriden oldu All for the Game serisi. Seri ne kadar karanlık olursa olsun hayatım boyunca bende kalacak olan ve en favori kitaplarım sorulduğunda ilk 5'te söyleyeceğim kitaplar olacağından böyle bir seriyle karşılaştığım için de çok mutluyum. Ağlayacağım. Çocuklarım diye bağrıma basmak istiyorum Foxes'ları.
Andrew'um gelsin de Neil'ın yaralarını sarsın istiyorum. Birlikte Riko'yu alt etsinler istiyorum. Riko'nun sonunu okumak istiyorum!!!!
En önemlisi de Andreil okumak istiyorum! Artık zamanı geldi!!
