Çöl/Deniz 9
Tüm diğer var kılınanlar; tarih ve gelecek dediğimiz şey, bildiklerimiz ve bilmediklerimiz, iyilikler ve kötülükler, bu aşk aynasını biraz daha parlatmak içindi sadece... Aşk aynasının parlamada kemale erdiği yüz; Hz.Muhammed'in (sav) yüzüydü.
Allah'ın aşk mührü, Hatem'iydi o...
Allah ona “Habibim”, “Sevgilim" dedi.
Açık haberlerini ve örtük rumuzlarını, Sevgilisi'ne bildirmişti ki o; son habercisiydi Allah'ın...
İlk insanla en son doğacak çocuk arasında tüm gelip de geçecekler, Sevgilisi'nin okuduğu son mektubun etrafında toparlanacaklardı.
Sevgilisi'nin okuduğu mektubun ismi: Kur'an'dı... Toplayan, toparlayan, birleştiren...
Evvelden Ahire Söz... Evvelahir Söz...
Son Elçi; ahitliydi, bağlıydı, sözlüydü...
Habibini çok seven Zat, onu dünyanın en güzel evine bağışlayabilirdi ancak.
O'nun evi Vahyin Evi'ydi.
Söz'ün evinde oturmalıydı Son Elçi.
Ve Rabbi ona kadını, güzel kokuyu ve göz nuru namazı sevdirendi...
Sevdirilen ilk kadının ismiyse Hatice'ydi.
Hatice tıpkı vahiy gibi, ona verilen, sunulan, nasip kılınan bir nimetti.