Anıl
@anlsrc0
Basit varlıklar, iyi ve kötüyü basit bir şekilde anlar. Rahatlık ve doyum sağlayan, acı çekmeyi engelleyen her şey, iyidir. Bu yüzden de iyi, hoşa gider. Rahatsızlık, tehdit ve acı getirebilecek her şey ise kötüdür ve nefret edilir ondan.
Beyaz Diş’in hamuru, olduğu şey haline gelene kadar böyle biçimlendi; aksi ve yalnız, sevgisiz ve acımasız, bütün türünün düşmanı bir köpek.
Üstünlüğü, hükmetmesi zalimceydi; adaleti sopayla verirdi. Sınırı aşmanın cezası sopasının acısıydı, marifetlerin ödülüyse güzel davranışlar veya nezaket değil, sopasını indirmemesiydi.
Puan vermedi·258 syf.·
139 günde okudu
·2023 7. kitabı
