Amel defterimizde her gün bulunması gerekenler:
1 Beş vakit namazı vaktinde kılmak
2 Gücümüz yettiği kadar Kur'ân-ı Kerîm
tilavet etmek
Allah Teâlâ'yı zikir ile anmak
4 Anne ve babamızın duasını almaya
çalışmak
5 Karşılaştığımız insanlara selâm vermek
6 Her gün az da olsa dinimizi öğrenmek
için ilimle meşgul olmak
Z Sabah ve akşam Seyyidü'l-Istiğfar
okumak
8 İmkanımız ölçüsünde insanlara faydalı
olmak ve iyilik yapmak
Kaynak:
instagram.com/p/DZ4cLaBs2cE/?...
Birazda aşık olduğum zamanlardan
Ahvâlim belirsizken
yağmanı isterim
uyandığım her günden.
Islanadururken
hatırlarım, her damlada gönlümün bereket getirenisin ezelden.
Ebede varasıya kadar
çığırır, çağırır, yakarsın ağıdı;
Olmak istemezsin benim
yara bandım.
Uzun uzadıya anmak
isterim kıtalarımda
baktığın anı.
Zihn-i Fâni'm tutulur;
Unutmaz ki hatırlasın
baktığın ânı.
Yağar durursun yüreğe;
serpersin suretin misali sevabl.
Katre düşer benliğime, işitmediğinde yaktığım ağıdı.
Gelmesin kır, gitmesin bulut;
Yağsın ki yağmur, her tanesinde hissettirsin seni bana.
Ellerimde olsun saçların, parmaklarımın arasında olsun her teli.
Fark edeyim her birini.
Cümle âlemine feda
edeyim tek bir benliği.
Gülüşünde göreyim cenneti. #Nankör
Reklam
Hey gidi günler… Ne günlerdi!
Yalnızca O’nu anmak vardı. Sadece hizmet etmeyi düşünmek vardı. Yürekler hassastı; diller az konuşurdu. Gözler yabancıya karşı perdeli, eller ve ayaklar ise bir coşku ve şevkle yarınları aydınlatma gayretindeydi.
Zihinler, “Müslümanların derdini nasıl hafifletebilirim?” sancısıyla zonk zonk zonklardı. Çevredeki insanların küçümseyici ve anlamayan bakışlarına tahammül hat safhadaydı.
Şimdi ise bütün bunların yerini şişmiş, tok nefisler; düşünemez hâle gelmiş, dumura uğramış beyinler aldı. İnsanlığı kaderiyle baş başa bırakıp “Zaten hak ettiler.” küstahlığına girenler; Müslümanlara karşı, düşmana duyulması gereken kini, buğzu ve cedeli duyanlar aldı. “Acaba koynumda hangi güzel hûrî yatar?” mülahazaları aldı.
Nefsimi kudret elinde bulunduran Allah’a yemin olsun ki; beni hiçlikten çıkarıp bana bir ruh, bir karakter vermeyi, inkişafımı sağlamayı ve beni serfiraz etmeyi hak etmemiştim. Fakat ben, elime aldığım balyozla bütün bu güzel hasletleri tek tek, sanki bir canavarmış gibi, sanki kendi hakkımmış gibi toza dumana kattım. Kendimi kendi elimle rezil ettim.
Allah’ım, ümidimi kesmedim. Allah’ım, ümidimi kesmedim.
Ben Senden razıyım. Ne olur, Sen de bizleri kıyamet günü bu rezilliklerle yargılama!
"Allah'ım!
Seni anmak, sana şükretmek ve sana güzelce kulluk etmekte bana yardım et."
Reklam
Reklam