Her ne kadar evdekiler bana iyi davranmaya başladılarsa da buna pek güvenmiyordum. Eksik olan bir şey vardı. Yeniden eskisi gibi olmamı, belki de insanların iyi olduğuna inanmamı sağlayabilecek önemli bir şeydi bu eksik olan.
Vurmaya ara verip şarkı söylememi emretti, söylemedim. Babama müthiş bir tiksinti ile baktım ve şöyle dedim:
" Katil! Öldür de kurtul. İntikamımı Zindan alacak. "