Çocukken sorun nasıl acı çekmemizde değil, acı çekmemizin kimse tarafından bilinmemesinde, görünmemesinde, ifade edilmesinin yasaklanmasında ise bugün de bunun artçılarını yaşıyor çünkü içimizdeki çocuk. Çocuğun ihtiyacı olan şey ile içimizdeki çocuğun ihtiyacı olan şey aynı ve bu ihtiyacı karşılayabilecek tek kişi, içimizdeki ebeveyn.
Kontrol etmek ve destek olmayı birbirine karıştıranlar olabilir. Birine destek olduğumuzda, o kişinin ihtiyacına ve arzusuna göre hareket ederiz, o kişi bize yaslanır. Birini kontrol ettiğimizde ise süreçte her ne kadar fedakarlık ve "iyi niyet" olsa da manipülasyon, ittirme ve bencillik vardir. Onun yerine, ona neyin iyi geleceğini biz seçeriz. Destek alan bir kişi rahatlar, sakinleşir ve enerji toplarken kontrol edilen bir kişi enerjisini kaybeder, pasif agresif savunmalar (erteleme gibi) gösterebilir. Kontrol edilen kişi, kendisini ötekinin iyi niyetine karşılık veremediği için suçlu hissedebilir. Öfkesi birikir.