sürekli geçmişinin peşinden geldiğini hissederek yaşamak ister misin?
Reklam
Bu hikâye içinde vicdan azabı kadar bir umut da yeşertmişti, fakat içindeki umut balonu bir türlü patlamak bilmiyordu.
Hatalarını hatırlayanlar bir gözünü kaybeder, onları unutanlar ise her iki gözünü…
Kar taneleri, kaybedilmiş bir çocukluk için dökülen gözyaşını şefkatle kucaklar…
Sonra güneş alçalır, vagon umursamazca ışıktan uzaklaşır, bir büyücünün değneğinden çıkmış gibi acımasızca ve aniden, dünya olağan gamlı renklerine ve şekillerine, insanlar olağan kederli hallerine bürünürdü.
Reklam