Duha
@antikayaz
4 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
"Gel, seni götüreyim."
"Hayır. Teşekkür ederim, efendim."
"Ama neden?"
"Okulda herkes, aramızda olup biteni biliyor!"
"Ama bu durumda yürüyemezsin."
Doğru söylediğini kabul ederek ve gururumun tel tel dağıldığını hissederek başımı eğdim.
Çenemi tuttu, başımı kaldırdı.
"Bu olayı unutalım. Hiç otomobile bindin mi?"
"Hayır efendim, hiç binmedim."
"Öyleyse yürü!"
"Gelemem efendim. Biz düşmanız."
*****************
Ona acı bir gülümsemeyle baktım, ama bu acının ötesinde çok daha önemli bir şey keşfetmiştim: Portekizli, yeryüzünde en sevdiğim insan olmuştu.
"Sana her gün para verebilirim. Ama sen.."
"Sizden her gün para alamam."
"Neden?"
"Çünkü kahvaltı edecek parası olmayan başka çocuklar da var."
...
Sayfa 76
"OLUP BİTENLERİ ÇOCUKLARA NİÇİN ANLATMALI?"
Gerçek, sevgili Portugam; bunları bana çok erken anlatmış olmalarıdır.
Hoşçakal!
Hepimiz büyüktük. Küçük küçük parçalarla, aynı üzüntüden payını alan büyük ve hüzünlü kişiler.