Aopia

Aopia
@aopia
Mürekkep lekesi :) Birden sıkıntı bastı. Sessizliğin nefesi kesilmişti bir anda. Çelikten sonsuz bir gün , ansızın bin parçaya bölündü. Bir hayvan gibi masaya yapıştım, yararsız pençelere benzeyen ellerimse düz ahşap yüzeyde kasılmıştı. Kuytulardan ve ruhlarımızdan bir ışık fışkırmıştı ve hemen yakındaki tepelerden bir dağ çatırtısı yuvarlanmış, uçurumun iplerini bir çığlıkla yırtmıştı. Kalbim durdu, nabzım gırtlağımda atıyordu. Bilincim, bir kağıttaki mürekkep lekesinden başka bir şey göremedi.
Sayfa 426
1000Kitap