Apoo
@apoo65
Şu gerçekleri pek beğenirdi; bir kadın mutluluğa ermek için kendi düzeyindeki bir erkekle evlenmeliydi, insan er geç gözünün yükseklerde olmasının cezasını görürdü; mutlu olmak için kadın, erkek birbirlerinde sağlam nitelikler bulmalıydı,çünkü aşk, evin gürültüsüne patırdısına pek az dayanabilirdi; karı kocadan birinin ötekinden daha çok bir şey bilmesine hiç de gerek yoktu, asıl olan anlaşmaktı; Yunanca konuşan bir kocayla Latince konuşan bir kadın, açlıktan ölmek dokuncasıyla karşı karşıyadırlar. Bu atasözüne benzer sözü kendisi uydurmuştu. Böyle evlilikleri, yün karışık ipliklere benzetirdi; ipek eninde sonunda kesin olarak yünü keserdi. Böyle düşünülür ama, insan oğlu ne heveslere kapılmaz ki...
Sayfa 45
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Göklerde kartal gibiydim
Kanatlarımdan vuruldum
Mor çiçekli dal gibiydim
Bahar vaktinde kırıldım"
Sayfa 91
