Bunların hepsi kendilerinin oyuncu olacakları günü bekleyen seyircilerin, yani mahkûmların yüzleriydi. Hatta, bunlara Araf'ın cehenneme bakan hava boşluklarında toplanmış acı çeken ruhlar da denilebilir.
Cevapsız sorular...Aşk
“Onu sevdiğim için mi bu kadar acı çekiyorum? Yoksa sevildiğime inandığım için mi?”
Bir uzak rüyada yorgun ıhlamur,
İkindiler sonu inen ıssızlık.
Ve Araf kokulu uzak bir yağmur,
Hâlâ düşüncemde sonsuz yalnızlık.
Yorumsuz....İnsan ve Duygular
***
"Ben seni dışarıdan değil, içinden görüyorum. O duvarların ardında nasıl biri olduğunu biliyorum. Şefkatini, korkularını kendine bile itiraf edemediğin hislerini, sevdiğin ama sevememekten korktuğun gerçeklerini..."
Sayfa 164