Aklıyla övünürdü her zaman. O kadar güvendiği aklının bu kadarını bile kesmediğini fark ettiğinde bildi ki akıl da o kadar güvenilir şey değilmiş, onun da sınırları varmış. Ve insan bazen karga dedikleri bir kuş kadar olamazmış. Yazgıya kafa tutan insan bu kadar mı ufacıkmış?
Çünkü kötülülük, kendisine şehvetle koşmayanların taşıyamayacağı ağırlıkta bir şeydir. Bu yüzden kötülüğün bildirgeleri daima daha çok, daha renkli, daha cazip, daha çeşitlidir.