"Aptalca veya akillıca konuşmak umurumda değil!" diye haykırdım. "Tek bildiğim karşınızda konuşmak, konuşmak istiyorum ve... konuşuyorum. Karşınızda kendime olan tüm saygımı kaybediyorum, ama bu da umurumda değil."
"Sizi hiç umudum olmaksızın seviyorum, bundan sonra bin kez daha fazla seveceğimi de biliyorum. Günün birinde sizi öldürürsem, kendimi de öldürmem gerekir; öyle olsun bakalım, ama yokluğunuzun katlanılmaz acısını daha uzun hissetmek için olabildiğince geç öldürürüm kendimi. İnanılmaz bir şey
oluyor: Sizi her gün daha fazla seviyorum, oysa bu handiyse imkânsız."
"Sizi bir gün öldüreceğimin farkında mısınız bu arada? Sevgimden veya kıskançlığımdan değil ama... Sadece sizi bazen yutmak istediğimden öldüreceğim. Ah gülüyorsunuz..."
"Size bu kadar yüz verdiğim için sizden nefret ediyorum; size bu kadar ihtiyacım olduğu için daha da çok nefret ediyorum. Fakat şimdilik size ihtiyacım var.. sizi kollamam lazım."