Çünkü bir gün üzüntümü kendime acımam öfkem hepsi boş onu gördüm bir evin içinde bu duygularla kavrulmakktan başka bir şey yapmıyorum ve bunlar bir çareye yol açamıyor. Oysa öyle mi zannediyoruz Lara? Bakıyorum da sadece ben değil, bütün dünya yeterince ağlar, kendine acır ya da isyan edersek bir şeylerin cevap verecegine durumu değiştireceğini zannediyoruz ki külliyen palavra. İşte ben bir gün en azından buna uyandım. Yok olmuyor bir şey değişmiyor.

Yaşam geliyor, biz karşılık veriyoruz. O karşılığa göre sana yine geliyor yaşam. Hep seni yani yükseliş programında nerede olduğunu sana göstermek için. Değerlendirip yeniden seç diye. Aç diye. İlerle Yüksel diye. İşte biz bu karşılıklarımızla yani kim oluyorsak yaşamda yaşamamızı yaratıyoruz 
Yani düşünce işleyişin sonucu kuşandığın kimliğin zihin işleyişi. Hatırla ne demiştim sana yaşam ve yaşamın farklı şeylerdir. Yaşam sana her an gelir olur. Sen bu gelen karşısında kim oluyorsan kim olduğuna inanıyorsan yaşamım dediğin o şekilde gerçekleşir ve nefesinde.