Romantik ilişkiler sevgiyle başlar, doğru. Ama onlari devam ettiren şey saygıdır, uyumdur. Birisiyle uyumlu değilseniz ne kadar sevsenizde o kişiyle bir ömür gecirmek istiyorsanız bu sadece ikinize zarar verir. Bugün sorun olarak görmediğiniz bir uyumsuzluk, yarın ya da yarından sonra sizin için bir problem teşkil edebilir. Çünkü aslinda o seyi bugün sorun olarak görmemenizin sebebi kendinizi basıtrmanizdır. Çok sevdiğiniz için kendinizi bastirirsiniz, ödün verirsiniz. Sevginin her seyin üstesinden gelebileceğini düşünürsünüz. Ama aşk dediğimiz o yogun duygular normal düzeye indiği zaman (her ilişkinin kaçınılmaz gerçeği) gözleriniz bi anda açılır ve içten içe nasıl harap olduğunuzu fark edersiniz. Aslında dışarıdan ve karşı taraftan sağlıklı görünen o iliski sizin kendinizi yıpratmanızla ayaktadır.
Saygı ise bambaşka bir meseledir. Karşınızdaki kişi sizin sınırlarınıza dikkat etmeyip çok kez onları aşıyorsa ve her seferinde bunun sebebini bilinçsizce kendi geçmiş yaşantısıyla açıklayıp bunu değiştirmiyorsa, bilin ki o ilişkide bunun daha fazlasıda gelecektir. Saygının olmadığı yerde sevgide zamanla tükenecektir.
Velhasıl kelam, bir gün gözünüzü açıp her şeyin farkına vardığınızda, "ulan ben ne yaşıyormuşum" dediğinizde bu ilişkinin ömrü bitmiş demektir. Sırada en zor asama kalmıştır, sevdiğiniz hâlâ içinizde bir yerde onu arzuladıgınız halde bitirebilmek. Kendiniz içinde onun içinde en iyisi budur. Çünkü ne kadar erken acıyı çekip atlatırsınız o kadar iyidir. O kadar zararın bir tarafından dönmektir bu son. Gözünü erken açmak daha fazla acı çekmemek dileğiyle. Kalın sağlıcakla.