ardic
@ardicnene
75 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Reklam
Puan vermedi·216 syf.·
2025 3. kitabı
İnsan, sandığımız gibi bir anda kopmaz dünyadan. Ölüme karar vermek de bir süreçtir, hayata tutunmak da. Anlam, inanç, tekdüzelik, ölümlülük bilinci gibi farklı pek çok kavramla bakabiliriz Veronika’ya ama benim zihnimde beliriveren mesele bağ kurmanın -ve kuramamanın- ölüme de yaşama da verdiği anlamdı.
İlk çocuklukta bakımverenin sevgisiyle şekillenen insan (psikologluğun şanındadır, çocukluğa değinmeden olmaz) ilk hayal kırıklıklarını da en yakınlarından alır, cesaretini de korkusunu da bir başkasının varlığıyla öğrenir. Veronika’nın akıl hastanesindeki yolculuğu da bunun bir ispatı gibi. Ölümün kıyısında hayatın yaşamaya değer olduğuna inanmaktan kaçınırken, Zedka’nın sınırı aşan deliliğinde, Mari’nin cesaretinde, Eduard’ın sessiz varlığında kendini bulmaya başlar. İlişkide incinip ilişkide iyileştiğimizi hatırlatır bize. Yaşadığını gerçekten fark edenlerle, müziğini hayranlıkla dinleyenlerle bağ kurdukça yaşamla da güçlendirir bağını. Çünkü var olmanın en güçlü biçimidir fark edilmek.
Taştan fışkıran bir pınar ol, suyu tutan bir kuyu olma.
Sayfa 205
Reklam