ardic
@ardicnene
75 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Puan vermedi·216 syf.·
2025 3. kitabı
İnsan, sandığımız gibi bir anda kopmaz dünyadan. Ölüme karar vermek de bir süreçtir, hayata tutunmak da. Anlam, inanç, tekdüzelik, ölümlülük bilinci gibi farklı pek çok kavramla bakabiliriz Veronika’ya ama benim zihnimde beliriveren mesele bağ kurmanın -ve kuramamanın- ölüme de yaşama da verdiği anlamdı.
İlk çocuklukta bakımverenin sevgisiyle şekillenen insan (psikologluğun şanındadır, çocukluğa değinmeden olmaz) ilk hayal kırıklıklarını da en yakınlarından alır, cesaretini de korkusunu da bir başkasının varlığıyla öğrenir. Veronika’nın akıl hastanesindeki yolculuğu da bunun bir ispatı gibi. Ölümün kıyısında hayatın yaşamaya değer olduğuna inanmaktan kaçınırken, Zedka’nın sınırı aşan deliliğinde, Mari’nin cesaretinde, Eduard’ın sessiz varlığında kendini bulmaya başlar. İlişkide incinip ilişkide iyileştiğimizi hatırlatır bize. Yaşadığını gerçekten fark edenlerle, müziğini hayranlıkla dinleyenlerle bağ kurdukça yaşamla da güçlendirir bağını. Çünkü var olmanın en güçlü biçimidir fark edilmek.
Reklam
Puan vermedi·232 syf.·
2024 9. kitabı
Tatar Çölü’nde zaman öyle sessiz ama yorucu geçiyor ki umutsuzluğun aksine umutla sınanan o tanıdık 'bekleyiş' sancısını görüyoruz. "Büyük" anlamı bekle, mutluluğu bekle, huzuru bekle, kahramanlığı bekle, aradığın yaşamı hep geleceğe koy ve hep bekle. Buzzati Drogo'nun Bastiani Kalesindeki umutlu ama yorucu bekleyişinin hikayesini anlatırken anadolunun ortasında, yirmilerinin sonlarındaki bi memurun da hikayesini anlatır çünkü arayış da, beklenen fırsatların gelmeyişi de, alışkanlığa gömülüp fırsatlara öylece bakakalış da evrenseldir. Sana dairdir, bana dairdir, insan olmamıza dairdir.
Drogo yine de ölüm anında hayatın boşluğunu kucaklamış, ölümle barışmış, kaybolmuş -gibi gördüğümüz- bir yaşamın bile sonunda anlam taşıyacağını hissettirmiştir. Drogo'muzun hayatın kontrolümüz dışındaki ilerleyişine verdiği sessiz direniş sabırla kader arasındaki sıkışmışlığımıza, beklemeyi yaşam tarzı belleyişimize, hayatı "an"dan daha farklı bir biçimmiş gibi algılayışımıza gelsin.
Puan vermedi·104 syf.·
2024 5. kitabı
Pisagor'un üçgeninden başlıyor yazar insanın ilahı yapısını didiklemeye. Yunus Emre'nin hiçliğin peşinden gidişini önümüze serdiği dizelerinin hem anlaşılır hem şiirsel yorumunu görürüz kitapta. Dante ile Yunus Emre'nin aynı dönemlerde birbirlerinden habersiz aynı yolda yürüdüğünü görünce hakikate ulaşmanın ve aşka düşmenin başka başka dillerle de olsa ortak bir arayış olduğunu hatırlarız.
Yunus Emre ile Dante'nin tanışmasına hayranlıkla şahitlik ettim. Tasavvufi pencereden insanın içsel yolcuğunu merak eden herkes okusun yüz sayfacık. Ne de olsa tasavvuf strese iyi geliyor bence.
"Geç Yunus endişeden gerekse bu bişeden
Ere aşk gerek önden sonra dervişe benzer"
Puan vermedi·72 syf.·
2024 2. kitabı
"Gezgin" kısa ama insanın hayat yolculuğundaki temel meseleleri ve içsel arayışları ele alan bunu da Cibran'ın mistik diliyle sunup her okuyuşta yeni anlam kapıları açan hikayelerden oluşuyor.
Puan vermedi·49 syf.·
2021 15. kitabı
Zacharius Usta, ününü Cenevre'den tüm İsviçre'ye duyurabilmiş, ülkenin dört bir yanındaki hanelere ismini kazıyabilmiştir yaptığı saatlerle. Ne de olsa saat maşasını icat eden o "büyük" insandır fakat bu meziyeti ona ünden fazlasını getirecektir -aslında götürecektir- çünkü bu kusursuz ustanın saatleri birden bozulmaya başlamıştır artık. İçindeki kibriyle baş edemedikçe bilim ve dini değerleri arasındaki çatışması başlar ve sonunda kendisini Tanrıyla bir tutarak malum tartışmada safını belirler. Ne inancı ne ailesi ne de verdiği sözler vardır artık, yalnızca kibriyle ve ölümü hazmedememesiyle hareket eder hale gelir.
Kısa bir öykü, detaylı bir anlatımı da yok bu yüzden bir oturuşta okunacak bir kitap. Kahramanın büyüklenmeciliği ve bu dürtüyle sergilediği davranışlar okuyucuyu -en azından beni- rahatsız etti. Olumsuz da olsa kahramanlarla bağ kurmaktan hoşlandığımdan benim kısa bir öyküden beklentimi karşıladı böylece.
Reklam