İNSAN ~Arife Özden~
Üç günlük dünya idi ne çok tamah ettin
Bir yalan sevda için ne çok yandı yüreğin
Yüz çevirip Yaradan'a bilerek bilmeyerek
Ne çok hata ettin haline şükretmeyerek
Bilmez değildin ya hoş bildin de işledin
Kör olası nefsine dur diyemedin
Bir tövbe temizler doğruysan özünde
Kalbinden geçipte kalmaz ise sözünde
Zaman geçiyor hızla, akıllanmaz mısın
Onca kıssa yaşanmış gönül, uslanmaz mısın
Ne mübarek günler, geceler var sen için
Edep, erkan bilmezsen nice olur halin
Dert senin içinde çare de yine sensin
Bir asıl görevin var aslına dönmez misin
Dön bir bak kainata anlamaz değilsin
Yer gök zikrederken sen eğilmez misin
Menşein ki bir avuç toprak değil mi
O bile meyyit halinde seni kabul eder mi
Sorsan herkes müslüman Rabbi sever
Oysa seven sevdiğine itaat eder