Sonrasında beni arar gemiler
Yeni bir yolculuk başlamaktadır
Ayrılık doldurur avuçlarını
Bir vadinin kollarında kalırsın
Seyyahın çatlayan ayaklarında
Terk edilmiş ülkeleri bulursun
Bir yaprağı daha kapandı hüznün
Yoksam, gizli bir sesteyim, duyarsın
Ya da son katında sevda göğünün
Son yıldızında bir gece yürüyüşü
Kalbim bir değirmenin çatlayan kalbindedir
Bana ölüm kokusu getiriyor yalnızlık
Yollarımda o eski destanların ejderi
Her yolcu bir yanına tutunmuş ağaçların
Tohumları bugünde, yaprakları dündedir
…
Çöllerin tenhasına aklımı bırakmışım
Fırtınalar durunca durur belki bu çığlık
Gelsene ey mumları üfleyip güneş olan
Kalmışım vâdilerin koynunda yapayalnız
Düşen her yıldırımla isyanımı yakmışım
Seher nöbetleri, kuşluk düşleri
Göğün kapısına dayanıyorum
Bazen ağlayarak, bazen gülerek
Bir duâ, bir nidâ ve bir haykırış
Bana bu sevdanın ruhsatı gerek
Neden kapanıyor üstüme gökler
Sanki üzülüyor buna melekler
Yoksa yeniden mi aldanıyorum
İşte, sustu sesler, kayboldu şeyler
İçimde birikti şimdi bir tûfan
Gemiler almazsa beni koynuna
Bu gönül seyyahı bilmem ki neyler
Yine de bir yol var, inanıyorum