Zehra

Zehra
@arhezf
Sonrasında beni arar gemiler Yeni bir yolculuk başlamaktadır Ayrılık doldurur avuçlarını Bir vadinin kollarında kalırsın Seyyahın çatlayan ayaklarında Terk edilmiş ülkeleri bulursun Bir yaprağı daha kapandı hüznün Yoksam, gizli bir sesteyim, duyarsın Ya da son katında sevda göğünün Son yıldızında bir gece yürüyüşü
Sükût
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
Gel de indir perdesini gecenin Parlayan hangi nur ayışığında Bir yürümek kaldı, bir de sevinmek
Islah
Kalbim bir değirmenin çatlayan kalbindedir Bana ölüm kokusu getiriyor yalnızlık Yollarımda o eski destanların ejderi Her yolcu bir yanına tutunmuş ağaçların Tohumları bugünde, yaprakları dündedir … Çöllerin tenhasına aklımı bırakmışım Fırtınalar durunca durur belki bu çığlık Gelsene ey mumları üfleyip güneş olan Kalmışım vâdilerin koynunda yapayalnız Düşen her yıldırımla isyanımı yakmışım
Cezbe
Seher nöbetleri, kuşluk düşleri Göğün kapısına dayanıyorum Bazen ağlayarak, bazen gülerek Bir duâ, bir nidâ ve bir haykırış Bana bu sevdanın ruhsatı gerek Neden kapanıyor üstüme gökler Sanki üzülüyor buna melekler Yoksa yeniden mi aldanıyorum İşte, sustu sesler, kayboldu şeyler İçimde birikti şimdi bir tûfan Gemiler almazsa beni koynuna Bu gönül seyyahı bilmem ki neyler Yine de bir yol var, inanıyorum
Ayna
Arzunun kendisinden zevk duyarlar, zevktense iğrenirler; eylem onları pişmanlığa, pişmanlıksa tekrar eyleme sürükler.