Her şeyin akıl almaz bir başıboşluk içinde yer aldığı, her türlü kirliliğin duygularımıza kadar tırmandığı, esir aldığı, esir ettiği hatta. İnsanın dibe vurduğu zamanda insan aklını nereye atsın?
Bugüne güvenmediğimiz için yarına bırakıldı yaşamaklar. Hep yarını düşündük, yarını bekledik. Kaç bahar kaç kış geçti anlamadık. Yaz yaşanmış mıydı derken gelecek bahara kaldı yarınlar. 'Yarın ararım, yarın bakarım' sözleri tükenmedi. O yarın çok az uğradı kapılarımıza. Koca bir yalandı sığındığımız. Biz asıl, gerçeği kaybettik.
Vahşiliğin medeniyetle yok olduğunu sananlar yanıldılar. Medeniyet üzerinde canlandı insanın vahşiliği. Diğerlerini düşürmekle insan olduklarını unutmuşlardı. Çarpan her yüreğin üstünde tepinirken, mezarını çiğniyordu timsahlar.
Büyük bir fırtına sahte dünyayı yıkıp aldı atlardan. Kalan anıtları ibret olsun diye bıraktı yağmura, rüzgara karşı.