Arif Hamza Daşkın
@arifhamza
Bu profil Malkoçoğulları - Germiyanoğulları işbirliği ile kurulmuştur..
Yatırımcı, kimyager, ruhani lider, iddia baronu, karete siyah kuşak, aşçı, imam, profesyonel bodybuilder, falcı ve ceo
Artık hiçbir şey istememek. Bekleyecek bir şey kalmayana kadar beklemek. Avare dolaşmak, uyumak
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bu dinginlikten, bu uykudan, bu sessizlikten, bu uyuşukluktan başka bir şeye ihtiyacın yok.
Arif Hamza Daşkın
, 2023 okuma hedefini ekledi.2023 OKUMA HEDEFİ
43/50 kitap - %86 tamamlandı
43 kitap okudu
50 kitap
4.860 sayfa
3 inceleme
102 alıntı
Bitik adam neleri nasıl anlatıyor?
Kitabı incelemeye yazarı Thomas Bernhard ile başlayacağım. Bernhard kişilik itibariyle aksi birisi insanlarla ilişkilerinde kendini içsel olarak diğerlerine üstten bakan bir tavrı var. Bunu hem kitabı okursanız hem röportajlarını izlerseniz görebilirsiniz. Hatta bitik adam'ı paragrafsız tek bir parça halinde yazması da bu aksiliğine örnek olarak verebiliriz. İçeriğe geçmeden kitap aynı zamanda otobiyografik bir kitap. İçerik olarak kitap 3 ana karaktere sahip. Glenn Gould, Weartheimer ve anlatıcının (Bernhard'ın) kendisi. Karakterlerin yapısı; anlatıcı genel olarak umursamaz yapıda, Weartheimer hırslı ve Glenn dahi başarılı. Kitabın hikâyesi anlatıcı ve Weartheimer'ın Glenn Gould'un çok başarılı bir piyanist olmalarını görmeleriyle hayatlarının nasıl değiştiğini anlatıyor. Glenn Gould'un başarısı karşısında anlatıcımız piyanoyu bırakıyor ve umursamaz hayatına devam ediyor ama dıştan baktığımızda onun da bunalımda olduğunu görebiliriz. Weartheimer ise kitabımızın ana konusu, bitik adam'dan kastedilen kişi Weartheimer. Anlatıcı Weartheimer'ı zayıf, asla yeteri kadar başarılı olamayacak, çekilmez, yakınlarına zararlı ve tam bir kaybeden (loser) olarak tanımlıyor. Anlatıcı sonlara doğru bu tanımlarının doğruluğunu, Weartheimer'ın en sonunda kendini kardeşinin yakınlardaki bir yerde öldürmesini anlatarak kanıtlamaya çalışıyor.
Kitapta mutsuzluk üzerinde yazılan bir kaç şeyi doğru bulduğumdan biraz açmak istiyorum. Mutsuz insanların bir süre sonra mutsuzluklarına tutunduklarını ve bir gün kendilerini mutsuzluktan çıkaracak şeyler olduğunda bile mutsuz olmanın bir yolunu bulduklarından bahsediyor. Bu tarz mutsuzların daha sonra kendi mutsuzluklarıyla yetinmeyip çevresini de mutsuzluğa ikna ettiklerini söylüyor. Yazar bu tip mutsuzlardan uzak durma tavsiyesini veriyor