Umudadsız

Umudadsız
@ariguvercin
Kendime bir şeyler anlatmaya çalışıyorum özetle
Kafam cam kırıklarıyla dolu doktor. Bu nedenle beynimin her hareketinde düşüncelerim acıyor, anlıyor musun?
Reklam
Bu ülkede eksikliğini duyduğum' insanın kendisiyle hesaplaşma meselesi'ni bizzat kendime uygulayarak bu meselenin ilk kurbanlarından oldum.
Onlarla kafamdan konuşuyorum albayım; fakat gene de söz dinletemiyorum. Hayallerimde bile yenik düşüyorum.
Senin hayatında olmamanın acısını çekiyorum. Senin hayatında olmanın hayalleriyle kendimi eğlendiriyorum. Biraz gerçek biraz hayalle kendimi kandırıyorum. Bekliyorum neyi beklediğimi bilmediğimi bilirken bir ihtimalini hayaline tutunuyorum. Yaşıyorum belki de hayatımın bu kısmına ilk kez yaşam diyorum. Her günü çabucak gece , her geceyi hızlıca gündüz etmeye çalışıyorum. Korkuyorum, korkumu ilk kez kendime itiraf ederken bir yandan da kabulleniyorum. İtiraz etmiyor , keşke de demiyorum. Derin bir kabulleniş ,derin bir affediş ve yüzeysel bir yaşam sürüyorum. Kendimle meselelerimi çözüp , kendime katlanıyorum. Bir kağıt yedi kere ,bense her seferinde katlanmaya devam ediyorum . Özledim, öyle çok derinlere bakma özünü özledim. Biraz sohbetine göz diktim, Fakat zararı yeterince verdim o yüzden geri çekildim. Bir sebebe ihtiyaç var mı sorar mısın neden diye ?sormasaydin, sorma Her şey benim kafamda beni rahatsız etmeyecek şekilde ilerliyor
Sevgi o gece daha birçok şey düşündü, birçok şey hissetti. Neler olduğunu sorulursa, şey kelimesinden başka türlü tarif edemeyeceği bir sürü şey, Allah'ım dedi sonunda, ne olurdu bütün şeyleri anlatabilecek gücüm olsaydı.