Merve Arı
@arimerve
Birine susmasını söylediğinizde sesine, gitmesini söylediğinizde kendisine hasret kalabiliyordunuz.
Reklam
İnsan denen mahluk, üst katta birinin eti çürürken, alt katta saçını kurutup, çamaşır yıkayıp, televizyon izleyebiliyordu.
Yaşadığımız yer küçüldükçe yavaşlıyor muydu adımlar? Hatta belki zaman bile.
Size kalbini açmak isteyen birine, saat ve gün bildiremezdiniz. Ne zaman dolarsa o zaman taşardı.
Gerçi hayat bana öğretmişti; kul kurar, felek gülerdi. Her ilmeğini planlayarak ördüğünüzü sandığınız atkı, gün gelir boynunuza dolanıverirdi.Ölüm diye bir şey vardı çünkü. O varken yarın ne demekti, planlar neye yarardı!
Reklam