Sanki hep beraber yaşamaya mecburmuşuz gibi benim de gittiği ülkeye yerleşeceğimden emindi. Hayaller kuruyordu. Gider miydim bilmiyorum. Güvenli suları seven biriydim. Yabancı ellerde değil de bildiğim ülkenin en uzaklarına kaçışlarım vardı.
Çocuklara bayıldığım söylenemezdi. Onların da birbirine acımasız olduklarını biliyordum. Üç yaşına kadar saf insanlardı, ondan sonrası kavgalar ve yaşam alanlarının savunmasıyla geçiyordu. Büyüklere güçleri yetmezdi ama yaşıtlarında güçsüz gördüklerine zalimlik yapmayı seven baş belalarıydı.
Korku, hayatımızdaki en belirgin duygulardan. İnsan bilmediğinden korkar. Öğrendikçe korkularımız azalır, cesaretimiz artar. Küçük bir cesaret örneği gösterip yola çıkabilirsen fark yaratmanın ilk adımını atmış oluyorsun. Çünkü yoksa edindiğin her bilgi bir kartopunun çığa dönüşmesi gibi büyüyor ve cesaretini daha da artırıyor. Bu cesareti içinde büyütebiliyorsan ne mutlu sana; artık alabildiğine verimli ve en iyiye ulaşmak adına hazır ve nazır oluyorsun.