Huxley ve Jaspers gibi bireyciler, mekanik boşluğu ve nörotik zayıflığı yüzünden mahkûm ederler bireyi; ama verdikleri hükmün vardığı yer, toplumsal bireyleşme ilkesinin eleştirisi değil, bireyin kendisinin feda edilmesidir.
Solun iyimserliği, şeytandan söz etmeyip her şeyin iyi yanını görmeyi öneren o acınası burjuva hurafesinin bir tekrarıdır. "Beyefendi dünyayı beğenmiyorlar mı? Öyleyse gidip başka bir dünya bulsun kendine" - sosyalist gerçekçiliğin popüler konuşma tarzı budur.