Leyla Arpaç
@arpacleyla
instagram.com/leyla.booksstagram
Pinterest.com/leylaarpac
“Profilimde yer alan isimsiz iletiler ve yazıların tümü bana aittir.”
18 Haziran 1997
439 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İkna, sadece konuşmak değil; karşındakini anlamak ve doğru zamanda doğru adımı atmaktır. Bu düşünce benim için hem hayatın hem de ilişkilerin temelidir.
Guiguzi, antik Çin stratejisti Guiguzi’nin insan psikolojisini ve stratejik düşünmeyi temel alan ikna öğretilerini sunar. Kitap, insanları etkilemenin güç gösterisiyle değil, onları anlamak ve sabırla yönlendirmekle mümkün olduğunu gösterir. Konuşmadan önce gözlem yapmak, zamanı iyi seçmek ve karşındakinin düşünce akışını anlamak, eserin vurguladığı temel stratejilerdir. Bu yönüyle eser, iknayı bir iletişim becerisinden öte zihin ve strateji ustalığına dönüştürür.
Reklam
Bu kitap, adından da anlaşılacağı gibi insanın en büyük mücadelesinin kendisiyle olduğunu anlatıyor. Dışarıda kazandığımız zaferler, sahip olduğumuz statü ya da paralar aslında geçici; asıl güç,
“Bir devrim, geçmişi yok ettiğini iddia ediyorsa, aslında onu hâlâ sırtında taşıyor demektir.”
Eski Rejim ve Devrim, Alexis de Tocqueville’in yalnızca Fransız Devrimi’ni açıklamaya çalıştığı bir
Aşk, onun için kutsal bir kader değil, öğrenilebilir bir oyundur. Nerede bulunur, nasıl başlar, nasıl sürdürülür ve nasıl kaybedilir… Hepsi bir strateji meselesidir. Bu yüzden kitap bir duygu metni değil, bir zekâ metnidir.
Ovidius’a göre aşk, masum değildir; akıl ister, gözlem ister, zamanlama ister. İnsan aşkı yaşarken değil, yönetirken güçlüdür. Sevgi burada fedakârlık değil, ustalıktır. Kaybetmemek için susmayı, kazanmak için sabretmeyi öğretir.
Bu eser, aşkı romantikleştirenleri rahatsız eder. Çünkü Ovidius şunu ima eder:
Aşk çoğu zaman kalpten değil, ihtiyaçtan doğar.
Aşk Sanatı, sevmenin değil; nasıl etki bırakılacağının kitabıdır.
Bu yüzden hâlâ tehlikelidir, hâlâ günceldir.
Nietzsche’nin düşünceyi sistem kurmaktan bilinçli biçimde kaçırdığı, felsefeyi keskin bir uyarı ve sarsıcı bir yüzleşme alanına dönüştürdüğü metinlerden biridir. Bu kitapta Nietzsche, hakikati “öğreten” bir filozof değil; insanın kendine söylediği yalanları açığa çıkaran bir sorgulayıcıdır.
Eser, ahlakı, dini, toplumu ve bilgiyi parçalı ama bilinçli bir dağınıklıkla ele alır. Her özdeyiş, okuru rahatlatmak için değil, rahatsız etmek için yazılmıştır. Çünkü Nietzsche’ye göre düşünce, konforlu olduğunda değil; can yaktığında dönüştürücüdür. Bu nedenle kitap, kesin cevaplar sunmaz; insanın yerleşik inançlarını istikrarsızlaştırır.
Karışık Kanılar ve Özdeyişler, insanın erdem sandığı şeylerin ardında çoğu zaman korku, çıkar ve alışkanlık olduğunu gösterir. Nietzsche burada insanı yüceltmez; onu olduğu haliyle, çelişkileriyle ve zayıflıklarıyla yüzleştirir. Gücü, bu acımasız dürüstlüğündedir.
Kısacası bu eser, felsefeyi bir bilgelik rehberi değil, bir uyanış provokasyonu olarak görenler için yazılmıştır. Okuyucusunu ikna etmeye değil; kendisiyle hesaplaşmaya zorlar.
Karışık Kanılar ve ÖzdeyişlerFriedrich Nietzsche · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2019704 okunma
Reklam